Para naszyjników

Bajtazar od niedawna prowadzi zakład jubilerski w Bajtocji. Właśnie otrzymał nietypowe zlecenie. Klient przekazał mu dwa sznury składające się z różnego rodzaju kamieni szlachetnych i prosi go o przygotowanie pary naszyjników. Klient podał kilka warunków, które muszą spełniać naszyjniki:

• Oba naszyjniki muszą mieć dokładnie tę samą długość.
• Jeden naszyjnik musi pochodzić z pierwszego sznura, a drugi z drugiego.
• Każdy naszyjnik musi powstać ze spójnego fragmentu sznura.
• Sumaryczna wartość kamieni użytych w pierwszym naszyjniku musi mieć taką samą parzystość jak suma wartości kamieni użytych w drugim naszyjniku.
• Spośród wszystkich możliwych naszyjników należy wybrać najdłuższy możliwy.

Takie wymagania tylko w Bajtocji!

Pomóż Bajtazarowi wykonać to zlecenie i napisz program, który dla zadanych sznurów wskaże, jakie jest najdłuższe możliwe rozwiązanie.

Pierwszy wiersz standardowego wejścia zawiera liczbę naturalną q (1 ≤ q ≤ 20 000) oznaczającą liczbę zestawów danych. Dalej następuje opis kolejnych zestawów danych.

Opis każdego zestawu danych składa się z trzech wierszy. Pierwszy wiersz opisu zawiera dwie liczby całkowite n i m (1 ≤ n, m ≤ 100 000), oddzielone pojedynczym odstępem, oznaczające liczby kamieni w pierwszym i drugim sznurze. W drugim wierszu opisującym zestaw danych jest opis pierwszego sznura. Składa się on z n liczb całkowitych z zakresu od 0 do 109 oznaczających wartości kolejnych kamieni pierwszego sznura. W kolejnym wierszu opisany jest drugi sznur w postaci ciągu m liczb całkowitych z zakresu od 0 do 109.

W każdym teście suma wartości n oraz m dla wszystkich zestawów danych nie przekracza 20 000 000.

Dla każdego zestawu danych, zgodnie z ich kolejnością na wejściu, Twój program powinien wypisać na standardowe wyjście wiersz z jedną liczbą całkowitą, oznaczającą maksymalną długość naszyjnika spełniającego wymagania klienta.